Datça: Üç B'li Yarımada

Bal, Badem, Balık: ve hepsinden önemlisi, zamanın yavaşladığı o nadir his.

Üç B'si vardır derler Datça'nın: Bal, Badem, Balık. Knidos’dan Datça’ya geri dönerken, yol kenarında tezgah açmış yerel bir hanımefendinin tezgahında durup, yörenin balları hakkında konuşurken, bu cümleyi kurmuştu kendisi; “Üç B’miz vardır bizim; Bal, badem, balık.” Ama ben bir dördüncüsünü ekleyeyim: Bir mola. Yani gerçek anlamda soluklanmak isteyenler için, hem coğrafi hem ruhsal olarak uğranılması gereken bir yer burası. 

Buraya gelişiniz karayoluyla olsa bile, neredeyse tekneyle yanaşıyormuş gibi hissedebilirsiniz kendinizi. Datça Yarımadası'na girerken yol sizi zaten bir tür ayine hazırlar. Zeytinliklerin ve makilerin birbirine karıştığı o uzun kıvrımlı yol; şehrin gürültüsünden ne kadar uzaklaştığınızı beden hafızanıza işler. 

"Görece sakin bir yerdir Datça. Müdavimleri gelir çoğunlukla”

Plajı büyük değildir; ama zaten bu Datça'nın çekimi değildir. Kum azdır, çakıl hakimdir, su berraktır ve hafif serindir. Kalabalık çığlıkları yerine dalgaların taşlara değişi sesini duyarsınız. Sahil boyunca sıralanan restoranların büyük çoğunluğu balık ağırlıklıdır; sabahın erkeninde tekneyle çıkmış, öğleden sonra tezgahını açmış o küçük mekan türünden. Bu arada küçük bir not: Datça'da rüzgar bir misafir değil, ev sahibidir. Bazen nazik, bazen ısrarcı. 

Datça’daki kamp alanlarına göz atmak isterseniz; https://www.campalow.com/kamp-alanlari/mugla/datca 

“Acelen varsa ne işin var Datça'da?”

Bu arada Datça bademini atlamayın. Çarşıda küçük poşetler halinde satılan taze badem, ya da bademli kurabiye, bademli sabun, çam balı. Kısacası yanınızda götürecek bir şeyler illaki bulursunuz. Yarımadanın iklimi ve toprağı bu bademde; başka yerde bulamazsınız aynısını.

Eski Datça'ya uğramayı unutmayın. Birkaç kilometre yukarıda, çam ve zeytinlerin gölgesinde kalan bu köy; taş evleri, yonca çiçekli dar sokakları ve zaman zaman kedi sayısının insan sayısını geçtiği avlularıyla bambaşka bir dünya. Burada bir dondurma alıp sokaklarda yürümek, belki bir bahçe kafede gölgede oturmak, seyahat defterlerinize naif bir sayfa açar. 

Datça'nın en uzak, en ödüllendirici noktası ise Knidos antik kentidir. Yarımadanın ucunda, iki denizin birleştiği burun üzerinde kurulmuş bu kadim şehir; doğal limanı, Ege'ye nazır tiyatrosu ve düzinelerce sütun kaideyle sizi karşılar. Buraya giden yol da başlı başına bir deneyimdir: Palamutbükü ve Mesudiye(Ovabüklü) koylarına kıyı boyunca uğrarsanız  — durmaya değer, yüzmeye uygun, belki de aklınıza "dönüşte burada duralım" dedirten plajlar bunlar. 

Knidos, MÖ 4. yüzyılda kurulmuş, tıp tanrısı Asklepios'un tapınağına ve Praksiteles'in efsanevi Afrodit heykeliyle ünlenmiş antik bir kenttir. İki ayrı limanı vardı: biri ticaret, biri savaş gemileri için. Bu stratejik konum, şehri Ege ile Akdeniz arasındaki en kritik noktalardan biri yapmış. Bugün o limanlar hâlâ apaçık seçilebilir zira doğal limanlardır bunlar. Güneydeki ticari liman, hemen yanındaki kuzeye bakan koy içinde gizli kalmış olan ise askeri liman. Muhteşem bir coğrafyası vardır Knidos’un.

Knidos'ta denize girebiliyorsanız girin derim. Antik limanın hemen yanı başında, tarihin içinde yüzmek başka bir his. Varış saatiniz akşama denk geldiyse acele etmeyin: Limanın ilerisindeki yarımadanın ucundaki deniz fenerinin bulunduğu nokta, gün batımı için popüler bir toplanma yeridir. Güneşin Ege'ye batışını, etrafınızdaki sessizliğin içinde izlemek keyifli olabilir. Sadece yürüyerek gidiliyor, biraz yürünmesi gerekiyor, uyarayım.

Eğer Datça'yı bir başlangıç noktası olarak kullanmak isterseniz: Karaköy'ün kuzeyindeki limandan kalkan feribotlarla Bodrum'a geçebilirsiniz. Yaklaşık iki saatlik bu yolculuk, rotanıza farklı bir boyut katabilir. Ya da tam tersi — Bodrum'dan Datça'ya geçip yarımadayı keşfetmek de mükemmel bir seçenek.

Datça; kalabalığı seven, geceyi sabaha bağlamak isteyenler için değildir. Ama zamanın farkına varmak isteyenler için biçilmiş kaftandır. Sabah kahvesini bademli kurabiye ile deniz kıyısında içmek, öğleden sonra yüzmek, akşam balık yerken muhabbete dalmak. Bunların tadını bilenler için yazılmıştır bu yer. Datça'ya gelenler genellikle müdavimdir; yıllar önce keşfedip bir daha bırakamamış insanlar. Yan masayla sohbet başlaması an meselesidir, çünkü buraya tesadüfen gelinmez. 

Son olarak buranın mottosu ile bitirelim; Acelen varsa ne işin var Datça'da?

Yorum Yaz